1,2 miljoen redenen om de lat hoger te leggen. Oók voor welbevinden
Er waait een opvallende gedachte door het onderwijsdebat.
We moeten opnieuw focussen op kennis. De lat moet hoger. Er moet gewerkt worden. En misschien zijn we de voorbije jaren wel wat te veel bezig geweest met hoe leerlingen zich voelen.
Maar sinds wanneer moeten we kiezen?
Sinds wanneer staat een kind dat goed in zijn vel zit tegenover een kind dat goed kan rekenen, schrijven of geschiedenis kent? Alsof aandacht voor welbevinden automatisch betekent dat de lat lager moet. Alsof een leerkracht die vraagt “Hoe gaat het met jou?” op dat moment niet bezig kan zijn met goed onderwijs.
Wij weigeren die keuze te maken.
Kennis en welbevinden zijn geen concurrenten. Ze hebben elkaar nodig.
En ja: op school moet hard gewerkt worden. Jongeren moeten uitgedaagd worden. Ze moeten kennis verwerven, leren doorzetten en soms dingen doen die moeilijk of zelfs vervelend zijn. Maar soms zit er achter een leerling die niet oplet geen gebrek aan discipline maar een hoofd dat simpelweg vol zit.
Een leerkracht is geen therapeut
Laat ons daar ook duidelijk over zijn.
Van leerkrachten wordt vandaag ontzettend veel verwacht. Zij moeten lesgeven, differentiëren, administratie bijhouden, communiceren met ouders en ondertussen liefst ook nog alle maatschappelijke problemen oplossen. Dat kan niet.
Maar een leerkracht hoeft geen psycholoog te zijn om te kunnen vragen: “Gaat het met jou?”
Dat kleine verschil is belangrijk. Want voor sommige jongeren is een leerkracht de volwassene die merkt dat het even niet gaat. Degene die luistert. Of die ervoor zorgt dat een jongere bij de juiste hulp terechtkomt.
De cijfers van de Sidekick Sam Academy tonen hoe sterk dat leeft.
We bevroegen bijna 2.000 onderwijsprofessionals. 86% zegt dat leerlingenwelbevinden heel belangrijk is op school. Maar 65% ervaart ook drempels om dat goed te doen en meer dan de helft mist geschikt didactisch materiaal.
Dat verdient minstens een ernstig gesprek. Niet om van scholen zorginstellingen te maken. Niet om de verantwoordelijkheid voor de mentale gezondheid van een hele generatie bij leerkrachten te leggen. Wel omdat scholen een van de weinige plekken zijn waar we bijna ieder kind en iedere jongere bereiken.
In Vlaanderen zitten meer dan 1,2 miljoen kinderen en jongeren in het basis- en secundair onderwijs. Dat zijn meer dan 1,2 miljoen redenen om dit debat niet te reduceren tot ‘kennis versus welbevinden’.
11.000 onderwijsprofessionals tonen dat het samen kan
De Sidekick Sam Academy is een gratis platform dat leerkrachten ondersteunt om met welbevinden aan de slag te gaan. Vandaag maken meer dan 11.000 onderwijsprofessionals deel uit van deze community. Zij zoeken elke dag naar manieren om aandacht voor welbevinden een plek te geven binnen hun onderwijspraktijk, zonder van leerkrachten therapeuten te maken en zonder in te boeten op hun kerntaak: goed onderwijs geven.
De lat mag hoger. Voor kennis én voor welbevinden.
We vragen niet om nóg een opdracht op het bord van de leerkracht te leggen. Wel om aandacht voor welbevinden niet los te laten wanneer we terecht opnieuw meer nadruk leggen op kennis en ambitie.
Daarom is onze oproep aan iedereen die vandaag het onderwijsdebat voert eenvoudig:
Als we de lat voor kennis opnieuw hoger willen leggen, laat ons die dan versterken met aandacht voor welbevinden. Zo gooien we niets overboord.
Want een jongere die zich gezien voelt, krijgt niet minder kansen om te leren. Hij krijgt er meer.
Katrien Goossens, coördinator Sidekick Sam Academy
- Peter Adriaenssens – kinder- en jeugdpsychiater, emeritus professor en auteur
- Koen Albregts – coördinator OverKop
- Dr. Jan Ardies – coördinator Kenniscentrum Educatie Innovatie – Departement Onderwijs en Training
- Ann Ceurvels – ontwikkelingsbegeleider bij Coacs Praktijk
- Naomi De Bruyne – coördinator Steunpunt Mantelzorg
- Dr. Inge Declercq - neuroloog, UZA
- Eline De Decker – senior stafmedewerker mentaal welbevinden, Vlaams Instituut Gezond Leven vzw
- Anky De Frangh – klinisch kinder- en jeugdpsychologe, gedragstherapeute en auteur
- Wendy de Pree – ontwikkelingspsycholoog
- Charlotte Depoorter – verantwoordelijke aanbod basisonderwijs, Eekhout Academy
- Luk Dewulf – master in de pedagogische wetenschappen
- Inez Germeys – professor Contextuele Psychiatrie, KU Leuven
- Daan Gielen – senior stafmedewerker mentaal welbevinden, Vlaams Instituut Gezond Leven vzw
- Steven Gielis – opleidingscoördinator AP Hogeschool
- Karin Heremans – directielid GO! onderwijs – expert radicalisering, polarisering en diversiteit
- Daan Heye – coördinator Ligand / vzw Oranjehuis
- Dr. Steven Laureys – neuroloog
- Fons Leroy – voorzitter Beroepenhuis - voorzitter Bestuurscomité JEZ Foundation
- Zohra Lkasbi – kinderpsycholoog, UZA
- Dr. Patrick Luyten – hoogleraar klinische psychologie, KU Leuven
Philippe Noens – docent-onderzoeker Gezinswetenschappen, Odisee Hogeschool - Michael Portzky – klinisch psycholoog
- Dr. Peter Prinzie – gewoon hoogleraar ontwikkelingspsychologie, UGent
- Anoek Smeyers - teamcoördinator EVO
- Veerle Soyez – docent-onderzoeker, Vrije Universiteit Brussel en Karel de Grote Hogeschool
- Annemie Uyttersprot – docent bij Thomas More, gezinstherapeut, voorzitter BVRGS
- Maarten Van de Broek – onderwijscoach - oprichter van Vonk en Visie
- Sarah Van Gysegem - jongerenexpert bij de Gezinsbond
- Sara-Maria Van Wonterghem - beleidscoördinator permanente ondersteuningscel Centra voor Leerlingenbegeleiding & Leersteuncentra, GO!
- Laurence Vermeersch – verantwoordelijke aanbod secundair onderwijs, Eekhout Academy
- Bruno Vanobbergen, directeur-generaal Katholiek Onderwijs Vlaanderen
- Vlaamse Scholierenkoepel
- Jelene Wagemans - Rouw- en verliesbegeleider VZW De Bleekweide
Kan ook jij je hierin vinden?